E-democratie belemmerd: regulering en controle van het internet in China

internetcensuurIn de voorgaande blog werd de idee van digitale democratie, de idee dat gebruik van het internet politieke participatie kan verhogen, reeds belicht m.b.t. overheden die de komst van het internet en al diens mogelijkheden proberen te integreren in hun manier van werken. Er zijn echter ook heel wat overheden, zoals bijvoorbeeld de Chinese overheid, die de komst van het internet en al diens mogelijkheden tot op zekere hoogte ook trachten te weren.

De sterke opkomst van het internet in China

Volgens Jinqui Zhao werd het internet in China positief onthaald omwille van de mogelijkheden die het bood voor het verder opwaarderen van de Chinese economie. Zhao wijst erop dat de komst van het internet echter niet alleen de Chinese economie van dienst was, maar ook het Chinese volk, de Chinese samenleving in het algemeen: “It has revolutionized the ways Chinese communicate and interact.” Uit schrik dat de komst van het internet de stabiliteit van de Chinese regeringswijze zou aantasten, introduceerde de overheid in 1996 al snel enkele internetreguleringen en instanties die bevoegd waren met het constante controleren en censureren van het internet.

In het artikel “How China pursues its internet control obsession” van Reporters Without Borders wordt vermeld dat het internetgebruik in China de laatste jaren immens is gestegen: “China now has half a billion Internet users.” Ook wordt vermeld in dit artikel dat “microblogging” zeer populair is geworden in China: “Facebook and Twitter are censored but Sina Weibo, the Chinese microblogging website, has more than 200 million users.” In hun jaarlijks rapport merkt de organisatie Reporters Without Borders op dat de toenemende populariteit van het internet in China ook gepaard gaat met een steeds strengere toename van het reguleren en censureren van het internet. In de “worldwide press freedom index” van Reporters Without Borders scoort China dan ook zeer slecht. China staat slechts op de 174 plaats van de 179 geïndexeerde landen, en Reporters Without Borders bestempelt de problemen omtrent persvrijheid er als volgt: “very serious situation”.

De reactie van de Chinese overheid: internetcensuur

De organisatie Reporters Without Borders stelt vast dat de controle en regulering van het internet in China door de jaren heen steeds strenger is geworden. In het artikel “How China pursues its internet control obsession” geeft de organisatie een opsomming van een aantal acties die de Chinese regering onderneemt om vrije meningsuiting op het internet in te tomen.

internetcensuur China

Ten eerste, wordt het internet in China afgeschermd door de zogenaamde “Great Firewall”. Dit houdt in dat in China in principe enkel die inhoud goedgekeurd die door overheidsinstanties via het internet beschikbaar wordt gesteld.

Ten tweede, bestaan er in China verschillende instanties die instaan voor de bewaking van het internet. Deze instanties houden zich dus dagelijks bezig met het controleren van de inhoud die op het internet wordt geplaatst. De Chinese overheid geeft aan op deze manier het internet te willen zuiveren van alle foutieve en immorele elementen. De organisatie Reporters Without Borders benadrukt eerder dat de Chinese regering het internet wil controleren en censureren om alle subversieve meningen te onderdrukken en zo de macht te behouden. Volgens Reporters Without Borders is de Chinese overheid gekend om het organiseren van “orchestrated […] cyberattacks”en “state-sponsored hacking campaign[s]” wanneer informatie vrijkomt of dreigt vrij te komen die de status van de overheid zou kunnen ondermijnen.

Ten derde, probeert de overheid zoveel mogelijk de verkoop en het gebruik van VPN’s (Virtual Private Networks) te verhinderen of af te raden. De overheid is geen voorstander van dit soort “private” verbindingen, omdat ze internetgebruikers de mogelijkheid bieden om ook buiten het afgeschermde Chinese web te surfen.

Ten slotte, vermelden Reporters Without Borders ook nog enkele andere vormen van internetregulering door de Chinese overheid:

  • Arrestaties en veroordelingen van (andersdenkende) internetburgers.
  • Mensen die een Wifi -verbinding hebben of aanbieden verplichten zeer dure “user tracking software” te kopen.
  • Mensen die gebruik maken van “microblogs” verplichten hun echte naam te gebruiken als schermnaam.

Het internet brengt hoop voor de toekomst

Ook Zinqui Zhao herkent de strenge controle en regulering van het internet die de Chinese regering uitvoert. Volgens Zhao zal de Chinese regering er echter nooit in slagen het internet volledig onder controle te krijgen, en zal de zogenaamde “subversive content” zich alsnog onder het volk verspreiden via het internet. Zhoa lijkt toch nog sterk overtuigd van de democratische mogelijkheden die het internet biedt:

“Despite the Chinese government’s determination of tightening its control over the Internet, the new medium poses challenges to such censorship because of its unique features. Ang & Nadarajan (1997) contended that the freedom and openness are imbedded into the Internet culture, which make the Internet different from earlier media platforms.”

Volgens Zhoa zijn er dus enkele essentiële verschillen tussen de nieuwe en de traditionele media die het onmogelijk maken voor de Chinese overheid om de nieuwe media ooit volledig onder controle te krijgen:

  1. De hoeveelheid aan verspreide en gedeelde informatie via het internet groeit aan zo’n razendsnel tempo, dat het nooit helemaal bij te houden valt.
  2. De Chinese wetgeving heeft geen vat op de inhoud die afkomstig is van buitenlandse websites, en ondanks alle reguleringen worden ook deze in China geraadpleegd.
  3. Nieuwe technologieën ontwikkelen zich zo snel dat de reguleringen van de overheid zich nooit op tijd kunnen aanpassen om de voor hen mogelijks bedreigende mogelijkheden die deze technologieën beiden te voorkomen.

Zhoa besluit dat de Chinese overheid het internet dus toch niet volledig naar haar hand heeft kunnen zetten (zoals wel het geval is met de traditionele media). Hij wijst erop dat via het internet steeds vaker druk wordt uitgeoefend op de overheid en de traditionele media die de waarden van de overheid dienen uit te dragen:

“[T]he acceptable reportage boundaries have been pushed farther by small news websites, which make national organizations follow suit. The public often log in to find exclusive stories and most up-dated news, which can hardly be expected from traditional media. The negative news stories are frequently disclosed on the web portals first, and then the government and state media are compelled to make quick responses.”

Zhoa geeft hier ook een zeer interessant voorbeeld:

“For instance, during SARS outbreak in 2003, the state-controlled mouthpiece may tamely follow the orders issued by the government, but the proliferation of the Internet and other new high-tech information sources provide the public with new channels of communication. The leaking of information via the Internet and great social anxiety caused by rampant rumors forced the central government to readjust its strategy in handling the SARS crisis (Zhao, 2003).”

Bronnen

[1] Zhao, J. (2008). “A Snapshot of Internet Regulation in Contemporary China: Censorship, Profitability and Responsibility.” China Media Research 4.3: 37-42.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s